Nintahban gun mesem, arompak kandha. “Nyamana reya dhaggi' magarsare la kare mele ya... kalebun anyar, callon kona, otabana callon se ta’ toman mennang sakale.”
“Dika meleya sapa?” Sumrawi atanya ka sakancaan.
Mojibto ajawab sambi’ nyancang cangker e tanangnga. “Mon bula paggun mele cabbi, san-mesan peddhis.”
“Cabbi?” Saoddha Nintahban.
“Enggi. Cabbi mon argana larang, bula senneng. Enggi mon ancor, tolos se paggun aroko’ cap tampar. Mon urusan kalebunan, bula ta’ olle nape!”
Sakancaan ngakak pole, sampe’-sampe’ Buk Misnati se tedhung e palemper temmo ngedhing.
Ta’ abit, careta ngalle ka le-ollena kalebun kaangguy ra’yadda.
Dulbarri ngoca’. “Mon terro daddiya kalebun pole, enggi ja’ coma lebba’ janji. Magarsare, masyarakat sanonto pon padha penter, paggun ngabas jalan ban asella.”
Mujibto agu’-onggu'an. “Enggi. Jalan rosak se paggun ta’ epateppa’. Bantowan kadhang pot-lopot. Masyarakat ta' gampang loppa.”
Sumrawi agella’. “Mon janjina amanesan ban maddu. Bila mennang, kerreng!”

