Manjheng è pasodhek, pangabâsanna mancella’, kasambu’ ka raddhinna Marlèna. Sè kaḍuwâ paḍâ ngarèp Marlèna mèsem. Sebab, Pamèsemma bisa cekka’ è atè sanajjân orèngnga la jhâu ḍâri pangabâsanna mata.
“Ma’ taker ta’ anyabâ, Sul,” Ahmad ngoca’ sambi matèngghi sowarana. Sanajjân sowarana Ahmad salèng bhentor kalabân monyèna ombâ’, Samsul bisa èḍing kalabân jhârna’.
“Enjâ’ ta’ apa. Sèngko’ ghun ngabâs.”
Ahmad nyabâ’ rambing sè èkaghâbây ngosot parao. Abâ’na pas atèngka’, ngèbâ sokona, èntar ka Samsul. Ahmad pas masemma’ lèsanna ka kopèngnga Samsul.
“Sul, sèngko’ anḍi’ pantun polè sè bisa ma lo’or atèna Marlèna,” ca’na Ahmad.
“Mayu, cobâ’ polè pantunna. Pas pakajâ ma’lè èkaèḍing Marlèna.”
“Abbâ, ella, ta’ èkennèng jâ-kajâ. Sè penting bâ’na èḍing.”
“Oh, iyâ, ta’ rapa.”
Saellana mèkkèr pan-bârâmpan menit, Ahmad sajân aèrset, sajân masemma’ ka Samsul.
Jhuko’ salonè èceppa’ bâlâtthâng
Aèng tabâr èpaghiliyâ
Poko’ bânnè bulân bân bintang
Makkè salebbâr èmellèyaghiyâ
Ahmad aghellâ’, Samsul noro’ aghellâ’. Carana Ahmad kaangghuy aghuḍhâ Marlèna lakar bidhâ kalabân sè laèn. Abâ’na anḍi’ kalebbiyân ngangghit pantun. Lèbât pantun kasebbhut, Ahmad bhâkal maḍâpa’ rasa tarèsna atèna ḍâ’ka Marlèna.
