“Iyâ. Kèng mon ta’ dhuli èyobâ, sèngko’ ta’ ghi’ arembhâgghâ polè.”
“Oh, em, em, em, èngghi, Pa’ Ajjhi.”
Pa’ Ajjhi molè ta’ kalabân amit. Abâ’na langsung mabhâlik bhâdhânna, atèngka’ ḍâri tanèyan, sambi ara’-ra’ labângnga paghâr sè èkaghâbây ḍâri perrèng.
Bhuh. Pello aghili. Atè kobatèr Pa’ Ajjhi langsung ngamok. Paḍâhal, kowek lako amonyè molaè ghellâ’. Biyasana, lamon bâḍâ kowek amonyè tanḍhâna bâḍâ’â orèng matè.
Ontong…!
Ontong…!
Ondem notobhi sonarra bulân. Angèn sajân cellep. Ta’ abit. aèng nyap-cap ḍâri langngè’ ghân tong-sèttong. Sajân bânnya’. Sajân rajâ. Ètambâi monyèna ghuntor abhâreng kalabân kèlap.
“Jhenḍhur!”
Sèngko’ takerjhât. Ojhân sajân rajâ. Angèn sajân santa’ sambi ngojâ kowek sè molaè ghellâ’ lako amonyè ḍâri konco’na ka’-bhungka’an.
